dlaczego

FotkiTechnoŚciągawkaMapa kontaktówWystawy, targi, imprezy
ArchiwumStrona głównaProducenciGdzie By Tu jeszczeForumGościeAutor

Dział ten powstał z pomocą Marka Utkina, ale na pewno każdy z Was ma swój powód dla którego jeździ poziomem. Jeśli nie ma go na liście to go tam umieszczę.

Wady i zalety | Własności aerodynamiczne | Historia roweru poziomego
"Demony prędkości" - historia ujęta inaczej | c.d. "Demonów prędkości" - historia w obrazkach
oraz
Typologia poziomów
na stronie Bartka Nasierowskiego

Parametry dominujące w XX wieku to moc, prędkość, komfort, myślenie o prestiżu i nieograniczona mobilność. Symbolem tego wszystkiego jest samochód. Jednak coraz więcej ludzi ma nadzieję, że w wieku XXI liczyć się będzie życie w zgodzie z naturą, nieagresywne technologie, spełnianie głębokich potrzeb ludzkich i czerpanie radości z otoczenia, czego symbolem jest rower. (wolny przekład z Wernera Stiffela)

Zalety roweru (ogólnie) wobec samochodu:

+ nie wytwarza hałasu i spalin
+ prędkość dostosowana do rozwiniętej ewolucyjnie prędkości reakcji na bodźce (prędkość jazdy na    rowerze jest porównywalna z osiąganą przy huśtaniu się na lianie ;-)
+ zapewnia "bezpłatne" ćwiczenia fizyczne, niezbędne dla zdrowia i dobrego samopoczucia    (regularna jazda na rowerze zmniejsza zagrożenie wysokim ciśnieniem, nadwagą i chorobami    serca).
+ pół godziny jazdy rowerem dziennie powoduje spalenie 8 kalorii na minutę
+ klarowna, przejrzysta konstrukcja
+ łatwy w naprawie
+ wyprodukowanie wymaga niewiele energii i surowców
+ na rowerze można przejechać ponad 1000 km wykorzystując energię jednego litra benzyny
+ cyklista jadący z prędkością 15 km/h zużywa mniej energii, niż samochód do swoich lamp
+ człowiek jeżdżący rowerem jest silnikiem, którego moc, sprawność i długość życia rośnie wraz z    użytkowaniem
+ do użytkowania wystarczy tania i prosta infrastruktura
+ w dużym stopniu podlega recyklingowi
+ wymaga mało miejsca
+ ma pozytywny wpływ na osobowość dzięki bezpośredniemu kontaktowi z otoczeniem (np.    odczuwanie zapachów, temperatury, wilgotności przy jeździe przez las )
+ utrzymywanie kontaktu z otoczeniem (społecznym) dzięki łączności optycznej i dźwiękowej z    innymi uczestnikami ruchu
+ jazda "od drzwi do drzwi"
+ mogą się nim posługiwać także dzieci i osoby starsze
+ stres może zostać zamieniony w energię służącą poruszaniu się, zamiast odkładać się w szkodliwej    formie w arteriach

Zalety rowerów poziomych w porównaniu z rowerem klasycznym:

+ jazda na rowerze poziomym sprawia dziką radość
+ niższy opór powietrza dzięki mniejszej powierzchni czołowej
+ przy upadku mniejsza wysokość, z jakiej się spada (i nie na głowę)
+ przy wpadnięciu na przeszkodę nogi amortyzują siłę uderzenia
+ większy komfort siedzenia, siedzisko i oparcie o dużej powierzchni umożliwia także nie    wytrenowanym długą jazdę bez problemów
+ swobodna, poprawna ergonomicznie pozycja, nie uciskane klatka piersiowa i brzuch (możliwe    głębokie oddychanie), odciążone nadgarstki, szyja i ramiona
+ lepsza widoczność dzięki wyprostowanej pozycji (widzi się otoczenie, a nie przednią oponę)
+ można szybciej postawić stopy na ziemi (oraz hamować nimi awaryjnie)
+ także osoby niskiego wzrostu mogą siedzieć podczas postoju na światłach
+ można pedałować na zakręcie bez obawy, że zrobi się "cyrkiel" na pedale (przy osi suportu na    wysokości 360 mm i ponad)
+ LWB i "low racer" umożliwiają uzyskanie do 50% lepszego hamowania (wykluczone podniesienie    tylnego koła)
+ w LWB poślizg (nawet przedniego koła) nie oznacza definitywnie kontaktu z glebą
+ łatwiej zainstalować amortyzację, łatwiej poprowadzić łańcuch w punkcie neutralnym zawieszenia    (aby nie wywoływać podskoków w czasie pedałowania)
+ przy przerzutkach zewnętrznych można wykorzystać wszystkie biegi
+ łatwiej zamontować osłonę przeciwdeszczową i aerodynamiczną
+ podparcie pleców umożliwia uzyskanie większych sił nacisku na pedały
+ nie potrzeba jeździć w specjalnym ubraniu, np. spodenkach kolarskich z zamszem wszytym na    siedzeniu
+ kierowcy często omijają dużym łukiem, bo nie wiedzą co to
+ nieco mniejsze zagrożenie kradzieżą
+ bezpośredni kontakt wzrokowy z kierowcami
+ trójkołowcem jeździ się bezpiecznie po śniegu i lodzie
+ na oparciu można powiesić torbę z zakupami
+ w czasie jazdy długodystansowej łatwiej jest jeść i pić
+ jest się bardziej zauważanym (w pewnych okolicznościach może to być traktowane jako minus)

Wady:

- drogie z powodu produkcji w małych seriach (lub konieczność wykonania samemu)
- przy takim samym wyposażeniu - cięższy od klasycznego
- trudniej patrzeć do tyłu (przy szerokim i/lub płaskim oparciu)
- można zostać przeoczonym pomiędzy innymi pojazdami
- często niemożliwa jazda bez trzymanki (choć dla odpoczynku nie jest konieczna)
- modele z kierownicą podsiodłową trudniejsze do przenoszenia (skręca się wtedy przednie koło)
- dla pań: problematyczna jazda w spódnicy :-)
- przez możliwość wytworzenia większych sił przy pedałowaniu możliwe przeciążenie stawów    kolanowych
- bardziej odczuwalna jazda po złej nawierzchni (w modelach bez amortyzacji)
- bez owiewki większa powierzchnia wystawiona na deszcz (peleryna nie wystarcza)
- dłuższy (i cięższy) łańcuch, (poza modelami z napędem na przód, np. Pajórek, Mazurczak, Voss),    więcej miejsc do zabrudzenia, choć eksploatacja łańcucha dłuższa (proporcjonalnie do jego    długości)
- żeby stopy nie spadały z pedałów, trzeba wywierać lekki nacisk także nogą "cofającą". Aby temu    zapobiegać, należy: jeździć w butach na traktorze, wykonać "strzemiona" pod pięty lub stosować    pedały SPD.
- na skrzyżowanie można zajrzeć dopiero, gdy przód już tam wjedzie (jak w samochodzie)
- trudniejsze podjeżdżanie pod krawężniki
- LWB potrzebują więcej miejsca do zakręcania i parkowania
- niektóre trójkołowce sprawiają trudność przy wjeździe do domu i na wąskich drogach rowerowych
- mocniejsze pocenie pleców przy wysiłku
- trudniejsza jazda w terenie
- klucze i drobne mogą wypaść z kieszeni
- trzeba być ekstrawertykiem, bo jest się ciągle nagabywanym "a co to?"

Porównanie własności aerodynamicznych rowerów

Bodaj najważniejszą zaletą rowerów poziomych (po wygodzie oczywiście) są ich mniejsze od klasycznych rowerów opory aerodynamiczne - nie bez powodu wszystkie rekordy prędkości należą do obudowanych poziomów.

Porównanie własności aerodynamicznych rowerów
 

Rower klasyczny, "gospodarczy"

Rower wyścigowy-szosowy, komponenty aero

Rower poziomy, jednoślad

Rower poziomy, jednoślad obudowany

współczynnik
doskonałości
aerodynamicznej
Cx

1,1

0,83

0,77

0,12

Powierzchnia czołowa
A
(dm2)

51,15

36,27

35,34

43,71

współczynnik Cx
razy
powierzchnia czołowa
= Cx • A

56,26

30,10

27,21

5,24

  Dopiero wynik mnożenia (Cx • A) mówi coś o pojeździe.
  Na przykład sterowiec (lub okręt podwodny) ma niewielki Cx, ale nie da się go rozpędzić (po np. ustawieniu na szynach) do dużej prędkości dysponując mocą jednego człowieka, bo ma wielką powierzchnię czołową.
  Owady mają kiepski Cx, ale ponieważ ich powierzchnia czołowa jest b. mała, to latają z dużymi prędkościami.

Czas dojazdu do pracy - poziom znowu najlepszy

Społecznie akceptowalny czas dojazdu do pracy to 0,5 godz.
- Rowerem klasycznym przy V średniej = 20 km/h przejedzie się w tym czasie 10 km.
- Obudowanym cyklomobilem o dobrej aerodynamice (przy tym samym wysiłku) V śr. = 30 km/h, a więc w 0,5 godz. przejedzie się 15 km.
Jest to dystans większy o 50%, a obszar nadający się do objęcia "roweryzacją" wokół miejsc pracy - w przypadku roweru klasycznego wyniesie 62,83 km2, a w przypadku cyklomobilu - 94,24 km2.

Społecznie akceptowalny czas dojazdu do pracy